voorlezen

Het "Bureau d'Adresse" in Parijs lijkt het eerste officiële contactpunt voor werkzoekenden te zijn geweest. Tegen een vergoeding werden mensen die wilden werken bij werkgevers geplaatst. Wat nieuw was aan deze instelling was vooral het feit dat het op een vaste locatie was gevestigd, omdat er lange tijd verschillende vormen van banen in pre-industrieel Europa waren. In de middeleeuwen moesten de gilden als een van hun hoofdtaken ook bemiddelingsdiensten leveren: als een reizende reisgezant op een plaats hem het gilde doorverwees dat bevoegd was voor potentiële werkgevers onder hun leden. Ook de zogenaamde "feeder" maakte met officiële toestemming een verbinding tussen werkzoekenden en handelaren, en ten slotte was het goede "werk" dat op openbare markten werd verhandeld. Maar in tegenstelling tot deze vrij niet-bindende uitzendbureaus, blijkt het kantoor in Parijs een ander middel om de armen en de migranten te monitoren, omdat vanaf 1639 alle werkloze vreemden zich daar moesten melden. Controle en welzijn - twee kanten van dezelfde medaille.

© science.de

Aanbevolen Editor'S Choice