voorlezen

Als je de term "triumvirate" hoort, denken sommigen misschien meteen aan de fusie van de drie beroemde Romeinen Caesar, Pompeius en Crassus uit 60 v.Chr. Chr. A. Het zogenaamde tweede driemanschap, Marcus Antonius, de latere keizer Augustus en Lepidus op 27 november 43 v.Chr. in Bologna is echter veel minder bekend. In feite was het eerste triumviraat niet alleen de eerste in de Romeinse geschiedenis, maar eigenlijk helemaal geen. Om de titel triumvirate te verdienen, moest het door de staat worden geïnstitutionaliseerd. Zulke driemanscolleges waren in Rome sinds het begin van de Republiek, de zogenaamde Tresviri waren onder andere verantwoordelijk voor het munten. Caesar en zijn collega's misten echter deze legitimiteit door de staat, maar in de politieke praktijk maar weinig te boeken: hun puur privé-verbinding had een enorme politieke impact. Omdat ze samen zo krachtig waren dat ze Rome praktisch konden regeren, noemen ze hun alliantie triumvirate vandaag. Het zogenaamde tweede triumviraat daarentegen draagt ​​deze naam terecht. Het was gelegitimeerd door de Romeinse senaat met de taak om de staat weer op orde te brengen na de lange burgeroorlogen. De drie deden echter geen recht aan de taak: Marcus Antonius en de latere keizer Augustus waren al snel zelf betrokken bij de volgende burgeroorlog, voordat Augustus, als enige heerser, eindelijk de staat definitief beval.

© science.de

Aanbevolen Editor'S Choice