voorlezen

De vrouw is nogal klein en heeft niets van de draken van de Suffragette. Bijna een beetje teleurgesteld opende de auteur van een interview in "Zeit" zijn artikel, waarin hij de eerste minister van een Duitse federale regering drie weken na haar inhuldiging afbeeldde. Elisabeth Schwarzhaupt probeerde in feite altijd haar aandeel in deze sensationele ontwikkeling niet te overschatten: "Ik bewoog geen vinger om in het kabinet te komen", benadrukte ze in hetzelfde interview. Dat was een beetje flirterig, de argumentatieve en toegewijde advocaat had immers aanbevolen door hun werk in het "Bureau van de Evangelische Kerk van Duitsland", hun zetel in de CDU-fractievoorzitter en in hun functie als lid van de Duitse Bondsdag behoorlijk hogere taken. Maar het feit dat ze het eerste vrouwelijke kabinetslid zou moeten zijn, had in feite een ander belangrijk aandeel. De CDU-vrouwen hadden na de laatste stemming van 1957 een vrouw in het kabinet geëist, maar Adenauer had geweigerd. Bij de verkiezingen van september 1961, maar de CDU / CSU had zijn absolute meerderheid verloren, de 85-jarige kanselier stond onder druk. Dit was wat de dames rondom Helene Weber wilden gebruiken. Op 10 november organiseerden ze een strategievergadering in de "Ladies 'Rest Room" van het plenaire gebouw. Op gezette tijden werd een bode met papieren naar Adenauer gestuurd. Na veel heen en weer bewegen was het waarschijnlijk het oude regeringshoofd dat ruimte creëerde voor de eerste vrouw aan de overheidstafel met de oprichting van een volledig nieuwe afdeling. Op 14 november werd Elisabeth Schwarzhaupt beëdigd als "minister van Volksgezondheid".

© science.de

Aanbevolen Editor'S Choice